O naufraxio do Santa Isabel en Sálvora (I)

Portada » O Parque Nacional » O naufraxio do Santa Isabel en Sálvora (I)

Mai 7, 2019 | BIBLIOGRAFÍA, HISTORIA

ría de Arousa presenta difíciles condicións para a navegación, comparado co resto de rías galegas, sobre todo a vela e para embarcacións de certa envergadura.

O arquipélago de Sálvora ademais da illa principal, está constituído por outras illas máis pequenas como SagresNoro ou Vionta. Ademais existen outros moitos illotes menores e baixíos tan perigosos como AsadoirosPedras PardiñasTouza Area MesaTouza do Cabeceiro GrandePedras do Sargo,  Pegar ou a filla da Pegar onde embarrancaría o buque “Santa Isabel”.

memoria colectiva dos veciños de Sálvora quedaría marcada para sempre o 2 de xaneiro do ano 1921. Esa noite producíuse o naufraxio e afundimento do buque correo de vapor “Santa Isabel”, que confundiu a súa ruta debido ás adversas condicións metereolóxicas, chocando cos baixíos fronte ao faro. Se ben o primeiro construírase xa en 1852, estábanse a concluír as obras da nova infraestrutura, que se inauguraría nese fatídico ano de 1921, tralo naufraxio.

Este segundo faro afrontaría unha profunda reforma en 1958, instalándose grupos electróxenos, baterías e un almacén, xa que cambiaran os combustibles anteriormente empregados como aceite e petróleo. Hoxe funciona con placas solares que proporcionan a enerxía eléctrica (fotovoltaica) necesaria.

O vapor “Santa Isabel” no momento do accidente levaba 266 persoas a bordo entre tripulantes e pasaxeiros, acabando por se partir en dous antes de afundirse.

O buque correo, viña dende Bilbao, Santander e A Coruña para entrar en Vilagarcía e proseguir até Vigo e logo a Cádiz para completar a pasaxe que se dirixiría logo a Arxentina e Uruguai.

A primeira persoa na illa que se deu conta do que sucedía sería o torreiro, quen correría até a aldea en demanda de auxilio.

A noite do naufraxio, dos aproximadamente 60 veciños cos que contaba a illa, tan só estaban presentes 25. O resto da poboación se atopaba nas festas do ano novo que se celebraban na costa, nas parroquias ribeiráns de Aguiño e Carreira polo que a maioría dos que presenciaron o terrible suceso eran mulleres e nenos.

As mulleres coa axuda das dornas (embarcacións tradicionais) irían en auxilio das vítimas, o que lles valería o recoñecemento por parte das autoridades. Foron denominadas as heroínas de Sálvora.

O número total de vítimas foi de 213 persoas e o de superviventes56. Sería a maior traxedia documentada da navegación en Galicia.

En Punta Besugueiros están os restos da base dunha cruz en memoria dun tripulante.

Continuará…

Ler tamén: Breve aproximación á historia de Sálvora (I)

Imaxes:

Vida Gallega

Vivendas caseiros: foto Ksado

Santiago Boado Aguinaga
Author: Santiago Boado Aguinaga

Santi Boado é licenciado en Historia pola Universidade de Santiago. Investigador, divulgador e redactor. Naturalista vocacional, ten formación en comercialización e información turística, interpretación do patrimonio e educación ambiental. Exerce de guía-intérprete en espazos con valor patrimonial. Tamén é guía acreditado do Parque Nacional marítimo terrestre das Illas Atlánticas de Galicia e membro da Asociación de Guías Acreditados das Illas Atlánticas de Galicia-Agaia, do clube de montaña Pena Trevinca-Montañeiros de Galicia e da Seo-Birdlife.

Otros artículos

Area de Nosa Señora, Cíes. Anos 20

Area de Nosa Señora, Cíes. Anos 20

Excursionistas, bañistas e gamelas na praia de Nosa Señora ou do Chuco. Este areal está situado fronte ao illote dos Viños na illa do Medio ou Montefaro do arquipélago das illas Cíes. Premer sobre a imaxe para a poder ampliar: [gallery columns="1" size="full"...

O embarcadoiro de Cortegada en 1906

O embarcadoiro de Cortegada en 1906

O embarcadoiro de Cortegada en 1906 Vella tarxeta postal centenaria que nos mostra o embarcadoiro e parte da aldea da illa de Cortegada, fronte a Carril, no ano 1906, pouco antes da doazón á monarquía e abandono por parte dos seus habitantes. Ao fondo, sobre Carril, o...